Centraal in mijn filosofie staat het idee van de gnosis. Gnosis onderwijst dat onze essentie spiritueel of geestelijk is. In ieder van ons woont een geestelijke kracht (vaak de ziel genoemd) die, naar zijn aard, scheppend is. Door bewustwording en vrijmaking van deze essentie, staan we ons Zelf toe om tot uitdrukking te komen. Hierdoor ervaren we de diepere zin en betekenis van ons leven.
De weg van het hart
De weg waarlangs we ons ware zelf leren kennen is in veel mythen en sprookjes beschreven. Joseph Campbell spreekt over de weg van de held, door Homerus beschreven in de 'Ilias' en de 'Odyssee'. Frank L. Baum schrijft over de 'goudgele weg' in 'De Tovenaar van Oz'. In dit sprookje keert Dorothy uit Kansas met de hulp van Oz terug naar huis - haar bestemming. Om de weg terug naar huis te vinden, moet Dorothy eerst de Stad van Smaragd, waar Oz woont, bereiken. De Stad van Smaragd staat symbool voor ons hart, de woonplaats van ons Zelf. De weg naar ons hart is de goudgele weg. Ze is tevens de weg van het hart, want door ons hart te volgen leren we ons ware zelf kennen.
De weg van ons hart weg verbindt twee ogenschijnlijk tegengestelde paden: psychologie ('via negativa') & religie ('via positiva').
Via psychologie
Via psychologie leren we ons Zelf kennen door bewustwording. Door ons ego te ontwikkelen, worden we ons bewust van onze maskers en schaduw: de onbewuste delen die het zicht op ons ware zelf belemmeren. De weg van de psychologie wordt ook wel 'via negativa' genoemd. Het ego en zijn bewustzijn zijn een afspiegeling van het Zelf. Zij zijn niet ons ware zelf, maar een illusie of negatie (ontkenning) van dit werkelijke zelf. Vandaar de naam 'via negativa'.
De weg van de psychologie of denkgeest is door C.G. Jung uitgebreid beschreven. Jung noemde het proces waarin iemand zijn ego of valse zelf ontwikkelt om als medium of expressiekanaal voor het ware zelf te dienen 'individuatie'. Het doel van individuatie is te worden wie we in wezen al zijn. Dit doen we door onze maskers, die onze essentie verborgen houden, af te leggen en door vrijmaking van onze schaduw (waarin onze essentie verdrongen is).
Via religie
Nadat we via pyschologie ons ego tot spiegelbeeld van het Zelf hebben gemaakt en we onze essentie in haar beeld herkennen, kunnen we ons ego afleggen. We moeten het ego ~ een illusie ~ afleggen om ons Zelf te zijn. Dit doen we via religie.
De oorspronkelijke betekenis van 're-ligare' is 'herverbinden'. Langs de weg van religie herverbinden we ons met het ware Zelf door ons ego of ik te kruisigen. Vandaar dat de weg van religie ook 'via positiva' wordt genoemd. Ze brengt ons immers in verbinding met onze werkelijkheid door de illusie (ego) te ontkennen.
Via paradox
Beide wegen ~ psychologie en religie ~ ontmoeten elkaar in de goudgele weg die, naar het hermetisch gezegde 'zo boven, zo beneden', God en de mens, geest en denkgeest, werkelijkheid en illusie met elkaar verbindt. Vandaar dat zij ook de 'via paradox' wordt genoemd. De weg naar ons hart is een weg vol schijnbare tegenstellingen, daar de liefde of eenheid in ons hart in de wereld van dualiteit als paradoxaal wordt beleefd.
Caduceus, symbool van de via paradox of de weg van het hart.